Witaj na BerserkFan.info - Twoje centrum wiadomości o Berserku.
Nie masz konta? Zarejestruj się zupełnie za darmo!
Zarejestruj się / Przypomnij hasło

BerserkFan - Nie liczy się nic poza snami, do których zmierzamy

  • Zarejestrowanych: 1060
  • Zalogowanych: 0
  • Gości: 5
  • Artykułów: 28
  • Tematów na forum: 201
  • Komentarzy: 1341
  • Newsów: 90

LOSOWY CYTAT

"Now, he's happy. Or, is death the end of the dream? Is it a failure of hope?"

~Griffith
Więcej cytatów

FAN ARTY

Przejdź do galerii

OSTATNIO NA FORUM

Zobacz inne tematy
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z |ALL|
Cała ListaMiejscaPostaciePrzedmiotyWydarzenia

Adon

Podczas Stuletniej Wojny był generałem wojsk Tudoru. Ze swoich obowiązków wywiązywał się jednak dość nieudolnie. Jego przewlekłe mowy stały się niemal legendą. Zawsze potrafił wyjść z opresji używając swoich rodowych taktyk. W rzeczywistości był wielkim tchórzem, dla którego honor nie miał znaczenia. Został zabity przez Caskę, podczas oblężenia na twierdzę Doldrey.

Adonis

Syn hrabiego Juliusa. Nigdy nie został obdarzony prawdziwym ojcowskim uczuciem. Julius traktował go chłodno, był wobec niego wymagający - chciał, żeby jego syn został spadkobiercą tronu i dowódcą armii. Adonis zginął przez przypadek. Chłopca zabił Guts, kiedy ten wchodząc nieopatrznie do komnaty, zobaczył jak Czarny Fechmistrz dokonuje mordu na jego ojcu.

Apostołowie

Demony na usługach Ręki Boga. Apostołowie byli niegdyś ludźmi, którzy weszli w posiadanie kamienia zwanego Behelitem; za jego pomocą, poświęcając wszystko, co było cenne w ich życiu, stali się demonami. Każdy z Apostołów ma dwie formy: ludzką oraz demoniczną. Co 216 lat apostołowie zbierają się podczas Zaćmienia, aby pożywić się ofiarami, które zostały im poświęcone. Apostołowie ściśle podlegają Ręce Boga - zazwyczaj żywią się ludzkim mięsem. Wyczuwają Znamiona ofiar Zaćmienia.
Zobacz także: Elfy z Mglistej Doliny, Roshinu, Strażnicy Mglistej Doliny, Wężowy Baron / Wężowy Lord / Wężowy Hrabia

Bakiraka

Kushański klan wiedziony przez księcia Silat'a. Bakiraka są znani jako najlepsi na świecie zabójcy. Jednak na lata zostali pozbawieni władzy i stali się zależni od Imperatora Ganishki - głównie dlatego, że nie udało im się objąć tronu Imperium Kushan. Służą Imperatorowi Ganishce jako wasale, jednak książę Silat pragnie uwolnić swój klan od jego zwierzchnictwa. Zanim dołączyli do Ganiszki, uchodzili za Gildię Morderców, którą można było wynająć. Z ich usług korzystał m.in. Król Midlandu w celu sprowadzenia z powrotem królewny Charlotty, która uciekła, gdy Banda Jastrzębia odbijała z lochów w Windham Griffitha. W skład grupy pościgowej wchodziło pięciu zabójców.

Najchudszy (będący liderem grupy): doskonale wygimnastykowany, posługujący się szponami, zabity ostatecznie przez Guts'a.

Niski, okrągły, będący w stanie podejść niezauważenie do wroga w dość płytkiej wodzie. Posługiwał się niewielkim trójzębem. Zabity przez Caskę.

Najmniejszy, mogący wszędzie się zmieścić. Jego bronią była dmuchawka, z której wystrzeliwał zatrute strzałki. Podczas próby zabicia Griffitha, na drodze strzału stanęła Charlotta. Zginął z ręki Guts'a.

Najpotężniejszy, rzucający włóczniami z ogromną siłą i precyzją. Jego żywot zakończył Judeau, kilkoma celnymi rzutami nożami.

Kobieta, bardzo piękna, ale równie niebezpieczna. Podczas walki wydzielała trujący gaz. Po nieudanym pościgu, oraz ze względu na zatrucie strzałką królewny Charlotty, król Midlandu przebił ją w gniewie sztyletem.

Barbo

Złoczyńca i recydywista. Potężnie zbudowany olbrzym o zniekształconej twarzy, znany w Midlandzie jako "Łamacz Zbrój". Walczył z Wyaldem o przywództwo nad Rycerzami Czarnego Psa, ale przegrał nierówny pojedynek i stał się ozdobą jednej z wież otaczających mury areny, na której ów bój się toczył.

Bazuso

Ciężkozbrojny najemnik o straszliwej wśród innych najemników reputacji. Znany jako Zabójca Trzydziestu, bądź Pogromca Niedźwiedzi. Walczył ogromnym dwuręcznym toporem. Został zabity podczas oblężenia... przez młodego Guts'a.

Boscogne

Dowódca sił zbrojnych Tudorskiego Imperium, uważany za najsilniejszego wojownika. Stoi na czele elitarnych rycerzy Tudoru - Purpurowych Nosorożców. W boju posługuje się potężną halabardą. Podczas oblężenia Doldrey, w którym wykazał się jako świetny taktyk, został zdegradowany przez Gennona. Stoczył zacięty bój z Gutsem, osiągając w nim ogromną przewagę (złamał miecz Zabójcy Stu) i - gdyby nie interwencja Zodda - prawdopodobnie wygrałby tę walkę. Boscogne został przecięty ogromnym, podobnym do tasaka, mieczem Zodda.

Burmistrz

Burmistrz miasta, gdzie znajdował się Zamek Koka. Miasto było wielokrotnie najeżdżane, aż burmistrz zawarł układ z Wężowym Baronem, że w zamian za oddawanie mu kobiet i dzieci, ten nie będzie atakował reszty mieszkańców. Z powodu paktu ma wyrzuty sumienia, ale z drugiej strony osoba Barona przeraża go do tego stopnia, że nie jest w stanie mu się sprzeciwić.
Zobacz także: Wężowy Baron / Wężowy Lord / Wężowy Hrabia, Zamek Koka

Casca

Podczas "Wojen Stuletnich" była jedyną kobietą w Drużynie Jastrzębia. Zawsze była silną i zdecydowaną kobietą, ślepo zapatrzoną w swojego zbawcę - Griffith'a. Jako młoda dziewczyna została zabrana z domu (mieszkała na wsi) przez szlachcica, który zwodził jej rodziców wizją pracy córki w dworku. Zamiast pomóc Casce, szlachcic postanowił ją zgwałcić i pewnie by mu się to udało, gdyby nie pomoc Griffith'a. Dał dziewczynie miecz, żeby obroniła się przed napastnikiem. Wtedy po raz pierwszy Casca zabiła człowieka, a następnie dołączyła do formującej się dopiero Drużyny Jastrzębia.
Gdy dołączył do nich Guts, Caska miała mu za złe, że zmienił Griffith'a; była również zazdrosna o względy, jakimi dowódca darzył nowego członka bandy. Za wszystkie wpadki winą obarczała Guts'a, podkochując się w Białym Jastrzębiu (znała jego sekrety - wiedziała, w jaki sposób Griffith zdobył pieniądze od Gennona). Z czasem zrozumiała, że jej obiekt westchnień nie jest jej przeznaczony. Jej uczucia zmieniły kierunek - zaczęła doceniać Guts';a. Po aresztowaniu dowódcy, stanęła na czele Bandy Jastrzębia i uratowała ją przed ostateczną zagładą. Była w grupie osób, które podjęły próbę uratowania Griffith'a z lochów w Wieży Odrodzenia. Podczas Ceremonii Poświęcenia wywołanej przez Jastrzębia, została zgwałcona przez Femto, skutkiem czego było całkowite załamanie psychiczne. Od tej pory Casca sprawia wrażenie upośledzonej: nie jest w stanie mówić, jest bardzo płochliwa i nie sposób dojść z nią do porozumienia. Od Zaćmienia nosiła dziecko - potwora spaczonego złem przez Griffith'a, które wraz z innymi demonami chronią ją przed niebezpieczeństwem. Cudem uniknęła spalenia na stosie, gdyż została uznana przez Inkwizycję za heretyczkę. Po urodzeniu demonicznego dziecka jej stan nie uległ poprawie.
Zobacz także: Demoniczne Dziecko

Ceremonia Poświęcenia

Ceremonia, w trakcie której zwykli śmiertelnicy przemieniają się w Apostołów, a w szczególnym przypadku - w członków Ręki Boga. Aby zostać członkiem Ręki Boga wybraniec musi złożyć w ofierze coś, co ma dla niego dużą wartość. Każda ceremonia zaczyna się, gdy wybrany przez przeznaczenie śmiertelnik przyzywa przy pomocy Behelitu Rękę Boga. W tym celu musi złożyć w ofierze swoje ciało i krew, jednak właściwy moment oraz okoliczności rozpoczęcia ceremonii warunkuje przeznaczenie.

Wyróżniamy trzy rodzaje Ceremonii Poświęcenia. Pierwszy - najbardziej pospolity przypadek - polega na obdarowaniu śmiertelnika mocą Apostoła, czyli sługi Ręki Boga. W tym celu pretendent musi poświęcić coś bliskiego sercu, np. bliską osobę.

Inny, rzadziej spotykany rodzaj ceremonii stanowi Zaćmienie, podczas którego rodzi się nowy członek Ręki Boga. Owo wydarzenie odbywa się między wymiarami i ma miejsce raz na 216 lat. Dla kogoś przyglądającego się z zewnątrz wygląda to jak wielkie tornado. Ludzie złapani wewnątrz Zaćmienia zazwyczaj są piętnowani i przeznaczeni jako ofiara przyszłego członka Ręki Boga. W trakcie ceremonii wybraniec losu dostaje możliwość realizacji swojego najskrytszego marzenia, za cenę jego największej miłości. Celem ceremonii jest wyzbycie się człowieczeństwa pretendenta i zaproszenie zła. Strach i cierpienie umierających napiętnowanych jest pokarmem dla nowo narodzonego pana Apostołów.

Największą rzadkością jest natomiast odbywająca się co 1000 lat Ceremonia Ucieleśnienia. Ma ona miejsce poza granicą wymiarów i odzwierciedla wydarzenia z poprzednich ceremonii zaćmienia. Podczas tego wydarzenia istota boska (członek Ręki Boga) może przybrać cielesną formę. Griffith reinkarnował ze swojej duchowej formy - Femto - z powrotem w ludzkie ciało.
Zobacz także: Apostołowie

Conrad

Jeden z członków Ręki Boga. Z wyglądu przypomina okrągłego jegomościa, zawsze ma złączone palce obu rąk, a wyraz twarzy - oraz wiecznie ułożone w dziobek usta - mogą nasuwać skojarzenia ze zdziwieniem. Nie mówi prawie wcale, ograniczając się zazwyczaj do odgłosów: "Ho ho ho", "Hi hi hi". Jego sylwetka była widziana na peryferiach Midlandu (formująca się z ogromnej ilości szczurów) i prawdopodobnie to Conrad jest przyczyną zaraz i plag.

Corcus

Cyniczny pułkownik w Drużynie Jastrzębia. Od początku żywił głęboką niechęć do Guts'a, próbował go nawet zabić. Z początku nie wierzy w to, że Guts może być kimś tak wartościowym jak Griffith. Jednak mimo swojej opryskliwości, chamstwa i prostactwa zostaje do samego końca wierny Griffith'owi i Drużynie Jastrzębia. Ginie jako ofiara podczas ceremonii Zaćmienia.

Czerwone Jezioro

Miejsce, w którym Drużyna Jastrzębia została wciągnięta na skutek Zaćmienia wywołanego przez Griffith'a. W nim Biały Jastrząb znalazł ponownie swój Behelit i przyzwał Rękę Boga. Pojawienie się czerwonego jeziora było wg Rycerzy Świętych Żelaznych Łańcuchów przepowiednią - piątym znakiem Apokalipsy, zwanej czasem śmierci słońca. Owo jezioro zostało nazwane tak ze względu na ilość krwi oraz pływające szczątki ciał Drużyny Jastrzębia.

Przepowiednia głosi, że ślepy król białych owiec stanie się pasterzem niegodziwości czarnych owiec, co dla Rycerzy Świętych Żelaznych Łańcuchów oznacza nadejście Mrocznego Jastrzębia, który wzywając mitycznych Czworo zapoczątkuje erę mroku.
Oddanie pokłonu papieża (ślepy król białych owiec) Griffithowi (stojącemu na czele Apostołów - czarnych owiec) jest równoznaczne z ogłoszeniem go zbawcą. Te wydarzenia skłaniają do przypuszczenia, że przepowiednia, którą nad brzegiem Czerwonego Jeziora wygłosiła Farnese - nie jest bujdą.

Daiba

Kushański czarownik - dowódca sił morskich w armii Imperatora Ganishki. Władał żywiołem wody i posiadł moc wezwania Kundaliniego. Został pokonany przez Guts'a i Serpico, jednak nie zginął. Jako jedyny w obrębie Miasta Demonów ocalał, gdy Ganishka wszedł do Reinkarnatora.

Daka

Demoniczna armia Imperatora Ganishki. Są demonami tworzonymi za pomocą magii spętanych apostołów (Reinkarnator) i ludzkich kobiet. Powstają z zapłodnionych kobiet, które następnie umieszczane są w Reinkarnatorze. Daka rodzą się w świecie astralnym. Są żywione ludzkim mięsem, głównie mięsem kobiet poświęconych do ich stworzenia. Daka żyją tylko po to, by służyć Imperatorowi Ganishce.

Demoniczne Dziecko

Odrażające dziecko Guts'a i Caski, spaczone negatywną energią Femto. Podczas narodzin przyjęło złą naturę, a samo należy do świata astralnego. Mimo to, dziecko pomagało Casce i Gutso'wi podczas ich podróży, a jeszcze jako płód ochraniało matkę wraz z innymi demonami. Posłużyło ostatecznie do odrodzenia Griffith'a, który w ten sposób powrócił do świata materialnego. Dziecko pojawiało się wielokrotnie: nawiedzało Guts'a zazwyczaj wtedy, gdy zrobił coś niegodziwego, ukazało się w Wieży Odrodzenia konającemu Griffith'owi, a także przyszło do Caski nad brzegiem morza, jako mały chłopiec z długimi czarnymi włosami.
Zobacz także: Casca

Doldrey

"Niezdobyta" twierdza Doldrey była sercem obrony Imperium Tudoru. Grube mury oraz specyficzne położenie twierdzy skutecznie uniemożliwiało przez wiele lat armii Midlandu odbicie twierdzy z rąk wroga. Dopiero, gdy Griffith podjął się zadania jej zdobycia, sztuka ta powiodła się za pomocą sprawnego fortelu polegającego na wywabieniu wojsk Tudoru na zewnątrz, oraz przejęcia twierdzy przez niewielką grupę najemników wywodzącą się z Bandy Jastrzębia, którą dowodziła Casca.

Donovan

Ciemnoskóry najemnik. Po pierwszej bitwie, którą Guts stoczył w wieku 9 lat, Donovan kupił chłopca od jego ojca - Gambino, na jedną noc, po czym brutalnie go zgwałcił. To traumatyczne zdarzenie spowodowało, iż Guts nie pozwalał ludziom zbliżać się do siebie. Chłopak postanowił się zemścić i przy pierwszej nadarzającej się okazji, w ferworze walki zabił Donovana: najpierw strzelając do niego dwa razy z kuszy, a potem wbijając miecz ledwo żywemu negrowi w usta.
Zobacz także: Gambino

Drzewo Poświęcenia

Nawiedzone drzewo znajdujące się nieopodal Mglistej Doliny, służące dawniej druidom do składania ofiar. Poświęcenie polegało na przybiciu ludzkiego jelita metalowym kołkiem do drzewa, a ofiara musiała chodzić dookoła, aż padła.

Ogromna ilość wbitych w nie kołków napawa strachem oraz uzmysławia, jak wiele razy dochodziło tu do rytualnych mordów.
Zobacz także: Mglista Dolina

Drzewo Wisielców

Miejsce narodzin Guts'a. Tutaj nasz bohater został znaleziony przez Shisu, kobietę podróżującą wraz z grupą najemników Gambino. Na drzewie tym powieszono wiele osób, a jedną z nich była ciężarna kobieta, która urodziła Guts'a. Chłopak leżał w kałuży krwi i wód płodowych swojej matki, skazany na pewną śmierć. Wśród najemników krążyły głosy, że dziecko znalezione w takim miejscu musi być przeklęte i bojaźliwie podeszli do pomysłu Shisu, żeby zabrać niemowlę.
Zobacz także: Shisu

Eath

Wyspiarskie państwo nieopodal Vritannis, posiadające silną marynarkę wojenną. Według Rodericka Eath woli izolację w międzynarodowych stosunkach.

Elfhelm

Ojczyzna elfów, opisywana przez Pucka jako elfia utopia. Elfhelm znajduje się na wyspie Skellig, na Morzu Zachodnim. Królestwo elfów, podobnie jak rezydencja Flory jest ukryty przed oczyma zwykłych śmiertelników. Legendy głoszą, że Elfhelm zamieszkiwany jest przez wielu czarodziejów i wiedźmy. Najważniejszą istotą jest tam elfi król - Hanafubuku, który obdarzony jest ogromną magiczną mocą.
Zobacz także: Elfy

Elfi Proszek / Elfi Pyłek

Silny środek leczący, wspomagający regenerację nawet najcięższych ran. Jest wytwarzany przez wróżki i elfy - pochodzi z ich skrzydeł. Guts wielokrotnie korzystał z proszku Puck'a, by wyleczyć często śmiertelne obrażenia. Niektórzy zbierają elfi pyłek i robią z niego zapasy (Judeau).
Zobacz także: Elfy

Elfy

Drobne istoty ze skrzydełkami, rządzone przez króla Hanafubuku. Przez nauki Papiestwa ludzie są niezdolni do widzenia tych istot (nawet kiedy te latają im przed nosem), tylko niektóre osoby są w stanie je dojrzeć. Elfy posiadają specjalne zdolności: potrafią wytworzyć środek leczący rany oraz wyczuć złe myśli. Zwłaszcza ta druga umiejętność przysporzyła Puck'owi wiele bólu, gdy poznał przepełnionego smutkiem i nienawiścią Guts'a. Ojczyzną elfów jest Elfhelm.
Zobacz także: Elfhelm, Elfi Proszek / Elfi Pyłek

Elfy z Mglistej Doliny

Porywane przez Roshinu dzieci z pobliskiego miasteczka. Były one przemieniane w bardzo okrutne i insektopodobne stwory. Po śmierci przybierały z powrotem dawny - ludzki - wygląd.
Zobacz także: Mglista Dolina, Roshinu, Strażnicy Mglistej Doliny

Erica

Przyrodnia wnuczka kowala Godo, który znalazł ją na polu bitwy w ramionach jej umierającej matki. Wychowywał Erikę jak własną córkę, dzięki czemu wyrosła na zdrową i wesołą dziewczynkę. Erica opiekowała się Caską po Zaćmieniu, gdyż jako jedyna mogła się do niej zbliżyć, nie przerażając jej.
Jej zadanie było ważne zwłaszcza wtedy, gdy Guts postanowił opuścić ich na pewien czas, by samotnie szukać zemsty. Po śmierci Godo pozostała w chatce z Rickertem.

Eriza

Zakonnica, która opiekuje się mandragorską Wioską. Wierzy w to, że ludzie i mandragory mogą żyć razem w pokoju. Ale jak się później okazuje, sama jest zarażona. Walczy z Guts'em po to, by utrzymać go z dala od Niko. Postać występuje tylko w grze "Sword of the Berserk".

Gambino

Przybrany ojciec Guts'a. Gambino był dowódcą grupy najemników, którzy walczyli w wojnie stuletniej. Gdy Shisu przygarnęła Guts'a ten, zwłaszcza po jej śmierci, był dla chłopca bardzo ostry. Obwiniał go za śmierć ukochanej. Gambino postanowił wychować chłopaka na wojownika i mimo młodego wieku zmuszał go do walki, jednocześnie ćwicząc i katując tak, że budziło to zastrzeżenia innych najemników. Do swojego syna zwracał się bardzo chłodno, nazywając go nawet bachorem i śmieciem. Do pierwszej bitwy wysłał Guts'a, gdy ten miał 9 lat, a zaraz po niej odebrał mu niemal całą nagrodę, po czym jeszcze tego samego dnia sprzedał na jedną noc Donovanowi. Niedługo potem w jednej z bitew ociera się o śmierć i traci prawą nogę, przy okazji czego ujawnia się jego druga strona - człowieka zdolnego do miłości. Na nieszczęście Guts'a, dotyczy to tylko nieboszczki Shisu. Od tej pory Gambino nie mógł brać czynnego udziału w bitwach i musiał utrzymywać się z tego, co zarobił Guts. Mimo to Gambino nie zaczął traktować go ani odrobinę lepiej i wydawało się, że bliższą mu istotą był nawet przygarnięty przez niego pies. Gdy Guts miał 11 lat, pewnej nocy pijany Gambino wdarł się do jego namiotu i próbował go zabić, obwiniając wciąż za sprowadzenie nieszczęścia i śmierci na Shisu. Podczas szarpaniny Guts przypadkowo zabija Gambino, przez co zmuszony jest opuścić najemników i ratować życie ucieczką.
Zobacz także: Shisu

Igor

Jeden z żołnierzy Wężowego Barona. Uwięził Pucka i urządził sobie zabawę polegającą na rzucaniu nożami w uwiązanego elfa. Nie zdołał jednak tego dokonać, gdyż do gospody, w której się zabawiał wraz ze swoimi kompanami, zawitał Guts - chciał zdobyć informacje odnośnie miejsca pobytu Barona. Przed zdobyciem informacji Guts urządził rzeź, a jego pierwszą ofiarą został Igor, uśmiercony przy pomocy samopowtarzalnej kuszy.
Zobacz także: Wężowy Baron / Wężowy Lord / Wężowy Hrabia, Zamek Koka

Inkub

Demon powstający z połączenia nienawiści, organów trupów i na skutek przelewu krwi. Przychodzi do śpiących ludzi i zsyła na nich senne koszmary, żeby potem móc żywić się ich strachem. Występują w miejscach, gdzie rozegrały się krwawe potyczki, w których zginęło wiele osób.

Ivalera

Elfka towarzysząca i nadzorująca Schierke. Pomaga wiedźmie ćwiczyć jej zdolności - raz nawet uratowała jej życie. Z zachowania bardzo przypomina Pucka, ale jest od niego dużo poważniejsza i wywyższa się nad nim.
Zobacz także: Elfy

Jill

Młoda dziewczynka zamieszkująca miasteczko niedaleko Mglistej Doliny - we wczesnym dzieciństwie przyjaźniła się z Roshinu. Została porwana przez kilku zbirów, którzy próbowali ją zgwałcić. Na ich nieszczęście przeszkodzili w drzemce znajdującemu się nieopodal Guts'owi. Gdy Zabójca Stu miał się z nimi rozprawić, jego znamię przyciągnęło demony żyjące w Drzewie Poświęcenia, pod którym zatrzymały się zbiry. Demony skutecznie przepędziły oprychów, którzy próbując ratować się ucieczką wpadli w łapy Roshinu i jej elfów. Gdy Guts pojawił się w mieście, Jill uciekła swojemu uwłaczającemu ojcu i jego pijanym znajomym. Myślała, że w ten sposób oderwie się od rutyny życia. Po walce z Roshinu i zniszczeniu Mglistej Doliny, Guts musiał ją zostawić.
Zobacz także: Roshinu, Zepec

Kapłan

Osoba, którą spotyka Guts tuż po zabiciu Wężowego Barona. Podróżuje wozem, a jego jedynymi towarzyszami są córka - Koletta oraz zabrany po drodze Puck. Ze względu na ulewę kapłan postanawia podwieźć Czarnego Fechmistrza. Jest pacyfistą, a tę postawę umocniła w nim historia bratanka, który zginął jako najemnik 5 lat wcześniej. Przejeżdżając nocą przez dawne pole bitwy zostają zaatakowani przez hordę szkieletów. Kapłan ginie z rąk przemienionej w potwora Koletty.
Zobacz także: Koletta

Koletta

Nastoletnia córka kapłana - podróżuje z ojcem. Guts spotyka ich w drodze do miejsca pobytu Ślimaczanego Hrabiego. Przeciętna, beztroska i lekkomyślna dziewczyna, która zafascynowana jest Puck'iem. Gdy wóz, którym podróżują zostaje zaatakowany przez szkielety, wbrew ostrzeżeniu wychodzi na zewnątrz, co kończy się dla niej tragicznie. Zostaje przemieniona w potwora, po czym morduje swojego ojca i rani Guts'a. Ten kończy żywot biedaczki, pozbawiając ją głowy swym potężnym mieczem.
Zobacz także: Kapłan

Królewna Charlotte

Córka króla Midlandu. Niegdyś naiwna i wstydliwa, w miarę upływu czasu otworzyła się na Griffith'a i pokochała go niemal szaleńczą miłością. Była jednym z powodów, dla których Griffith upadł, gdyż został nakryty niemal na "gorącym uczynku", gdy straciła z nim dziewictwo. Gdy armia Kushanu wtargnęła do Midlandu, została uwięziona przez Imperatora Ganishkę, ale odmówiła współżycia z nim. Ostatecznie została oswobodzona przez Griffith'a i Zodd'a, a niedługo potem stała się narzeczoną Griffith'a i królową Midlandu.

Mglista Dolina

Gęsty las, pełen pięknych jaskiń, które (wg krążących legend) zamieszkują elfy. Małe miasteczko graniczące z tajemniczą doliną było kiedyś domem dziewczynki - Roshinu, która stała się Apostołem. Zaludniając Mglistą Dolinę apostolską ikrą Roshinu sprawiła, że legenda o Mglistej Dolinie stała sie prawdziwa, (na jej demoniczny sposób) stworzyła raj dla dzieci, z dala od prześladowań i trosk dorosłego świata. Wcześniej w tym miejscu znajdowała się ogromna łąka. To właśnie tutaj trafiła Roshinu zaraz po ucieczce z domu, i została odnaleziona przez przeszukujących całą okolicę rodziców. W Mglistej Dolinie miała również miejsce przemiana Roshinu w Apostoła. Jej sfabrykowany raj wraz z wylęgarnią elfów został doszczętnie zniszczony i spalony przez Guts'a podczas jego polowania na Apostołów.
Zobacz także: Elfy z Mglistej Doliny, Roshinu, Strażnicy Mglistej Doliny

Pirkaf

Baśniowa postać, której legenda opowiadana była dzieciom w miasteczku niedaleko Mglistej Doliny. Będąc niemowlęciem zachorował, przez co jego rodzice zanieśli go do lasu prosząc o pomoc elfy. Skutkiem ubocznym elfiej magii było to, że chłopcu wyrosły spiczaste uszy, a oczy zmieniły kolor na czerwony. Odrzucony przez inne dzieci udał się do Mglistej Doliny, by dowiedzieć się kim był i aby odkryć tam innych jemu podobnych. Elfy powiedziały mu, że jego rodzice oddali za niego życie, kiedy był jeszcze niemowlęciem. Pirkaf zmieszany tym, co usłyszał uciekł do domu, ale nie zastał tam nikogo, gdyż w myśl historii znanej Roshinu elfy w zemście za złe traktowanie półczłowieka-półelfa wybiły mieszkańców miasteczka.
Zobacz także: Roshinu

Roshinu

Niespokojny, nastoletni Apostoł, który stworzył raj dla dzieci w Mglistej Dolinie. To ona panowała nad Doliną, terroryzowała mieszkańców wioski, a za pomocą Quasi-Apostołów porywała dzieci. Roshinu miała wyidealizowane plany, ale były one krótkowzroczne. Jej poświecenie - by uwolnić dzieci z dorosłego świata, zaowocowało przerażającym skutkiem. Jej dzieciństwo nie było szczęśliwe. Zanim się urodziła, miasto, w którym mieszkali jej rodzice, zostało zaangażowane w jedną z potyczek Wojny Stuletniej. Nie wszyscy mieszkańcy zdołali jednak uciec i gdy napastnicy wzięli miasto, wiele kobiet zostało zgwałconych, a wśród nich prawdopodobnie matka Roshinu. Z tego powodu jej rodzice często się kłócili, gdyż ojciec nie uznawał jej za swoją córkę. Pewnego dnia zbierając kamyki i muszelki znalazła Behelit w rzece. Podobnie jak w legendzie o Pirkafie, uciekła z domu. Kilka dni później jej rodzice po bezowocnych poszukiwaniach zniknęli; prawdopodobnie zostali poświęceni podczas przemiany Roshinu w Apostoła. Jej najgroźniejszą bronią jest ogromna prędkość, żądło oraz pył ze skrzydeł, który osłabia przeciwnika. Zginęła w walce z Guts'em.
Zobacz także: Elfy z Mglistej Doliny, Mglista Dolina, Pirkaf, Strażnicy Mglistej Doliny

Shisu

Przybrana matka Guts'a, kobieta Gambino. Trzy dni po poronieniu, podróżując razem z grupą najemników Gambino, pod drzewem wisielców znalazła dziecko. Choć uznano je za zmarłe, ta postanowiła zabrać je ze sobą, co było raczej traumą po poronieniu, niż świadomą decyzją. Gdy Gambino postanowił ją odciągnąć okazało się, że dziecko żyje. Owym niemowlęciem był Guts. Trzy lata później zmarła na zarazę, a Gambino, mimo że opuścił ją w ostatnich chwilach (szturmował wraz z najemnikami zamek), winą za chorobę obarczył Guts'a, jako przeklętego.
Zobacz także: Drzewo Poświęcenia, Gambino

Strażnicy Mglistej Doliny

Potwory stworzone przez Roshinu do ochrony Mglistej Doliny przed obcymi. Byli to pozbawieni własnej woli dorośli (np. opryszki), którzy nieopatrznie zapuścili się w las. Przemienieni otrzymali - poza wyglądem zbliżonym do robaków i zwierząt (np. żuka lub skorpiona) - różne demoniczne atrybuty wynikające z budowy ich ciała, np. prędkość i siła. Po zgładzeniu wracali do swojej dawnej postaci.
Zobacz także: Elfy z Mglistej Doliny, Mglista Dolina, Roshinu

Wężowy Baron / Wężowy Lord / Wężowy Hrabia

Potężny apostoł, rezydent Zamku Koka. Zawarł umowę z tamtejszym burmistrzem, że powstrzyma się od mordu, jeśli ten będzie mu składał daninę w postaci ludzkiego mięsa (kobiet i dzieci). Na wieść o tym, że do miasta przybył Guts, Wężowy Baron postanowił urządzić w nim rzeź, a następnie spalić je doszczętnie. Zgubiła go pycha oraz to, że zlekceważył przeciwnika - Guts'a.
Zobacz także: Burmistrz, Zamek Koka

Zamek Koka

Siedziba, którą upatrzył na swój dom Wężowy Baron. W lochach zamku przetrzymywany i torturowany był Guts (przybył do miasta w celu zgładzenia apostoła), gdy został złapany przez żołnierzy Barona. W ucieczce z lochów pomógł mu Puck, w formie rewanżu za uwolnienie go od niechybnej śmierci z rąk ludzi Barona.
Zobacz także: Burmistrz, Wężowy Baron / Wężowy Lord / Wężowy Hrabia

Zepec

Ojciec Jill. Były żołnierz i alkoholik, wraz z żoną i córką zamieszkują miasto w sąsiedztwie Mglistej Doliny. Żyje przeszłością, dlatego od swojej rodziny wymaga szacunku i posłuszeństwa. Z nikim się nie liczy, znęca się nad żoną i córką. Podczas kariery wojskowej został okaleczony przez bombę - teraz porusza się przy pomocy laski. Gdy do miasta, w pogoni za Guts'em, przybyli Rycerze Świętych Żelaznych Łańcuchów, Zepec został ich przewodnikiem.
Zobacz także: Jill

Do góry
Wszelkie prawa zastrzeżone przez BerserkFan.info 2010 - CMS: Php-Fusion 7 Projekt graficzny: Sk8s Kodowanie: Seba0p